Αναρωτιέμαι μερικές φορές, αν πραγματικά έχεις ποτέ την ανάγκη μου τις παγωμένες νύχτες του χειμώνα, που το κρύο σε κάνει να πονάς. Αλλά εσύ δεν έχεις πρόβλημα με το κρύο καθώς το κρύο είναι αδερφός σου, συμπαραστάτης σου στις δύσκολες στιγμές. Το κρύο το έχεις μέσα σου από μικρή. Έτσι μωρό μου, το μόνο που κάνεις πάντα όταν ξέρεις ότι έχεις άδικο, είναι να κοιτάς τους πάντες με το ψυχρό σου βλέμμα και να μη σε ενδιαφέρει καθόλου το τι περνάνε για να ξεχάσουνε αυτά που περάσατε μαζί. Πάντα ήμουν, είμαι και θα είμαι αφιερωμένος και πιστός στις αρχές μου, αρχές που ποτέ εσύ δεν έμαθες αλλά και αξίες που επίσης δεν έμαθες. Αξίες όπως αγάπη, φιλία, σωστή συμπεριφορά προς όλους. Νύχτες χωρίς όνομα, νύχτες χωρίς σκοπό, χαμένοι από χέρι, χαμένοι και οι δυο, ανόητες αγάπες αννόητα φιλιά, λόγια, μόνο λόγια ψεύτικα. Χωρίσαμε γιατί αγαπούσαμε το ίδιο πράγμα. Εγώ εσένα κι εσύ τον εαυτό σου.